Artikel verschenen in de PALA-nieuwsbrief (Nr. 49, april 2008) van de stichting GlobalSociety. Zie ook http://www.pala.be/artikel.php?id=00021 voor links naar het boek van Rik Coolsaet en een Engelstalig artikel van Francine Mestrum.
Artikel verschenen in de PALA-nieuwsbrief van 26/2/2007.
Dit artikel werd gepubliceerd in het tijdschrift SAMPOL, 13, september 2006, 55-58.
Dit artikel verscheen in Zand in de Machine, het gratis-voor-niets webzine van Attac Vlaanderen - 1 mei 2006 webzine. Zie ook http://vl.attac.be/article750.html.
Dit artikel verscheen eerder in het webzine Uitpers, 7 (68), oktober 2005.
Dit artikel verscheen eerder op de website van Attac Vlaanderen. Francine Mestrum is coördinator van de wetenschappelijke raad van attac vlaanderen.
Francine Mestrum schreef dit artikel voor de website van Attac.
Dit artikel verscheen op de website van Attac Vlaanderen.
Dit artikel verscheen in het webzine Zand in de machine van Attac Vlaanderen. Zie http://vl.attac.be.
Dit is een discussietekst geschreven door Francine Mestrum, auteur van Globalisering en armoede. Over het nut van armoede in de nieuwe wereldorde, Berchem, 2002.
0 | 10
Wij zijn teruggekomen van Kopenhagen met bakken hoop en energie. Het was vreemd om vast te stellen dat degenen die de klimaattop vanop een afstand volgden, hem beleefd hebben als een catastrofe. Vele deelnemers waren zo gedegouteerd door de stompzinnigheid en onverantwoordelijkheid van de ‘men in power’, dat ze niet zagen dat deze tragische farçe én de eendrachtige actie van netwerken van basisbewegingen, een nieuwe politieke ruimte schiep in dewelke echte oplossingen wel een (...)
De Zuid-Afrikaanse dichter, schrijver en schilder Breyten Breytenbach heeft een nieuw boek geschreven. ‘Notes from the Middle World’ zal in het najaar verschijnen; recent verscheen een Franse vertaling onder de titel ‘Le Monde du milieu’, dat we voor u lazen.
Dit artikel van Sylvain Cypel verscheen in Le Monde van 26 september 2009. Vertaling: Johny Lenaerts.
Dit stuk van Alain Badiou werd vertaald door Piet Joostens, uit ‘Circonstances, 2’, Ed. Léo Scheer, Paris, 2004. (Een eerste en kortere versie van dit essay verscheen op 22 februari 2004 in de krant Le Monde. De vertaling van die eerste versie werd reeds gepubliceerd in ‘De Groene Amsterdammer’, nr. 19, 8 mei 2004.)
Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Peter Watkins is één van de grootste én meest miskende filmmakers van het moment, die met ‘Edvard Munch’ bakens verzet heeft. “Geniaal!” noemde Ingmar Bergman het. “Een meesterwerk, wellicht de mooiste film die er ooit over een schilder gemaakt werd,” schreef Le Monde.
0 | 10
