Miguel Benasayag
In november 2002 verscheen een herdruk van Du contre-pouvoir van Miguel Benasayag en Diego Sztulwark (La Découverte/Poche, Paris). Voor deze gelegenheid schreef Miguel Benasayag een voorwoord, dat we hier in vertaling weergeven.
Het idee voor dit boek sproot voort uit een manifest dat ik in 2000 geschreven heb met het oog op een belangrijk evenement in Buenos Aires waar Diego en ik aan zouden deelnemen (1). Daar zouden landarbeiders die al jaren hun grond bezetten, samenkomen met (...)
‘In dit tegenoffensief komt het erop aan concrete projecten te ontwikkelen die de triestheid van de bestaande maatschappij overstijgen.’
18 juni 2005, door Miguel Benasayag
Voor mij is het kapitalisme niet echt globaal. De mondialisering en de globaliteit vormen slechts een ideologische illusie achter dewelke het kapitalisme haar realiteit probeert te verbergen, en die erin bestaat dat ze zich enkel wil bestendigen in minuscule verhoudingen die zeer talrijk zijn en telkens een andere vorm aannemen. Het is een illusie haar op te vatten als een mondiaal regime van economische eigendom, maar het is deze illusie die ons ertoe aanzet ons te verzetten tegen het (...)
Place Publique
door Le Magazine de la Place Publique, zomer 2002.
18 juni 2005, door Johny Lenaerts
De democratische vernieuwing vindt zijn uitdrukking in een brede waaier van initiatieven die een alternatief voor het systeem pogen uit te bouwen. Wat soms ervaren wordt als een zwakte van deze bewegingen - het afwijzen van de machtsovername en van een model dat op voorhand uitgewerkt wordt -, betekent voor Miguel Benasayag in feite haar grootste troef.
Place Publique: In uw boek ‘Du contre-pouvoir’ belicht u de nieuwe radicaliteit van de sociale bewegingen. Waaruit bestaat dit?
Miguel (...)
Miguel Benasayag
Interview met Miguel Benasayag - oktober 2003
18 juni 2005, door Miguel Benasayag
Uit: ‘Où va le mouvement altermondialisation?’, La Découverte, 2003.
Jef Peeters
door Jef Peeters in Oikos 26, 3/2003.
18 juni 2005, door Jef Peeters
‘(...) Omwille van haar anti-systeemkarakter is het sowieso moeilijk om aan groene politiek te doen via de Wetstraat. Nu wil ik niet pretenderen duidelijke recepten te hebben over hoe het wel moet (het schrijven van kookboeken laten we liever aan anderen over), en welke plaats er is voor een groene politieke partij. Daarop zijn wellicht meerdere antwoorden die elkaar aanvullen. In ieder geval bestaat groene politiek uit daden van verzet tegen de vooralsnog heersende consensus. Daarbij lijkt (...)
Florence Aubenas & Miguel Benasayag
Dit is de Inleiding en Hoofdstuk 1 van het boek Verzet als scheppende kracht.
Francine Mestrum
Deze recensie verscheen in Uitpers, Nr. 45, Jg. 5, september 2003.
Saskia Poldervaart
Johny Lenaerts
Bespreking boek Les Passions Tristes
13 augustus 2004, door Johny Lenaerts
Dit artikel verscheen in Buiten De Orde, 15 (2), 2004, 9-10.
Miguel Benasayag e.a.
Dit Manifest werd in de herfst van 1999 uitgewerkt door een aantal activisten uit diverse collectieven, en werd als bijlage opgenomen in de Nederlandse uitgave van Verzet als scheppende kracht van Florence Aubenas en Miguel Benasayag. De vertaling is van de hand van Johny Lenaerts.
David Dessers
Recensie Verzet als scheppende kracht
13 augustus 2004, door David DessersGuy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
0 | 10
